De pensioenhervorming blijft onrechtvaardig, maar dankzij de mobilisatie is er vooruitgang geboekt.
.
De pensioenhervorming Arizona blijft onrechtvaardig en nadelig voor zowel werknemers als ambtenaren. Maar de mobilisatie was niet tevergeefs: er zijn verschillende verbeteringen doorgevoerd, met name wat betreft de pensioenmalus, de reservedagen, het eerste werkjaar en de meeweging van bepaalde gelijkgestelde periodes.
Deze vorderingen zijn niet voldoende om de hervorming aanvaardbaar te maken, maar ze tonen aan dat de druk van de vakbonden effect heeft gehad. De NUOD zal de ambtenaren blijven verdedigen, onrechtvaardige maatregelen blijven bestrijden en andere oplossingen voorstellen voor rechtvaardigere pensioenen.
.
De pensioenhervorming van de regering Arizona blijft een uiterst onrechtvaardige hervorming.
Ze legt het grootste deel van de lasten nog steeds bij de werknemers en ambtenaren. Ze brengt belangrijke evenwichten in gevaar, maakt de laatste jaren van de loopbaan onzeker en tast verschillende historische waarborgen van het openbare pensioenstelsel aan.
We zullen er geen doekjes om winden: de aangenomen tekst blijft zeer slecht.
Maar het zou evenzeer onjuist zijn te zeggen dat de mobilisatie niets heeft opgeleverd.
Maandenlang hebben vakbonden, ambtenaren, werknemers in de publieke en de privésector, burgers en demonstranten aan de alarmbel getrokken.
Ze hebben de onrechtvaardige gevolgen van de hervorming aan de kaak gesteld, met name voor ambtenaren, lange loopbanen, deeltijdbanen, ziekteperiodes, zorgverlof, vrouwen…
Deze druk heeft resultaten opgeleverd.
Niet genoeg.
Niet alles wat we eisten.
Maar genoeg om één essentieel punt te benadrukken: wanneer werknemers in actie komen, is de regering gedwongen om te reageren.
Er zijn correcties doorgevoerd
Onder maatschappelijke druk zijn er verschillende correcties in de tekst opgenomen.
De pensioenkorting zal niet automatisch van toepassing zijn op iedereen die vervroegd met pensioen gaat. Er is een uitzondering voorzien voor degenen die kunnen aantonen dat ze 35 dienstjaren van minstens 156 dagen en 7.020 effectieve werkdagen over de gehele loopbaan hebben.
Dit is een belangrijke correctie. Zonder deze aanpassing zouden veel werknemers die toch al een lange loopbaan hadden, een tweede keer gestraft kunnen worden.
Er zijn ook mechanismen toegevoegd om te voorkomen dat bepaalde loopbanen op absurde wijze worden uitgesloten vanwege een paar ontbrekende dagen. Een systeem van reservedagen maakt het mogelijk om bepaalde jaren aan te vullen die de vereiste drempel van 156 dagen per jaar niet helemaal halen.
Ook is er een uitzondering opgenomen voor het eerste werkjaar (104 werkdagen in plaats van 156)
Het meerekenen van bepaalde gelijkgestelde periodes (ziekte, gezins- of themavakantie, ouderschapsverlof, adoptieverlof, zwangerschapsrust, geboorteverlof, tijdelijke werkloosheid, invaliditeit, militaire dienst…) stond eveneens centraal in de strijd. De vakbonden hebben erop gewezen dat een loopbaan niet kan worden geanalyseerd als een simpele mechanische optelsom van gewerkte dagen, zonder rekening te houden met ziekte, moederschap, zorg, onvoorziene gebeurtenissen of gezinsverplichtingen.
Deze correcties maken de hervorming niet rechtvaardig.
Maar ze corrigeren wel bepaalde flagrante onrechtvaardigheden.
De mobilisatie heeft de regering gedwongen haar ontwerp bij te sturen
De meerderheid wilde snel handelen. Te snel.
Ze wilde een ingrijpende, technische hervorming opleggen, met grote gevolgen voor honderdduizenden werknemers.
Maar de mobilisatie heeft de onrechtvaardigheden van de tekst aan het licht gebracht.
Ze heeft het debat afgedwongen.
Ze heeft uitleg afgedwongen.
Ze heeft de blinde vlekken zichtbaar gemaakt.
Ze heeft de regering gedwongen om correcties door te voeren.
Zonder de druk van de werknemers, zonder de demonstraties, zonder de stakingen, zonder de vakbondsinterventies, zonder de kritische adviezen en zonder de parlementaire debatten zouden deze correcties waarschijnlijk niet tot stand zijn gekomen.
Daarom moeten we het onze leden duidelijk zeggen: jullie mobilisatie was niet tevergeefs.
Ze heeft de hervorming niet kunnen tegenhouden.
Ze heeft niet alle eisen kunnen inwilligen.
Ze heeft niet alle achteruitgang kunnen voorkomen.
Maar ze heeft wel concrete beschermingsmaatregelen weten af te dwingen.
De NUOD zal jullie blijven verdedigen
De goedkeuring van deze hervorming betekent niet het einde van het vakbondsdebat.
De NUOD zal blijven strijden tegen de veranderingen die wij onrechtvaardig, onevenwichtig of gevaarlijk achten voor ambtenaren en voor de toekomst van de openbare diensten.
We zullen maatregelen blijven aan de kaak stellen die de laatste jaren van de loopbaan ondermijnen, verworven rechten in twijfel trekken of de lasten grotendeels bij de werknemers leggen.
Maar onze rol beperkt zich niet tot nee zeggen.
De NUOD zal ook andere oplossingen blijven voorstellen. Oplossingen die rechtvaardiger en evenwichtiger zijn, en meer rekening houden met de daadwerkelijk gelopen loopbaan en de specifieke kenmerken van de openbare dienst.
De financiering van de pensioenen is een maatschappelijke keuze. Deze keuze mag niet neerkomen op langer werken, met minder rechten en minder zekerheid.
Er zijn andere mogelijkheden: daadwerkelijk optreden tegen belastingfraude, kapitaalinkomsten beter laten bijdragen, dure belastingvoordelen evalueren, bepaalde voordelen herzien die zonder voldoende voorwaarden worden toegekend, kwaliteitsvolle werkgelegenheid versterken en de inkomsten van de sociale zekerheid veiligstellen.
We zullen ook de concrete uitvoering van de hervorming nauwlettend in de gaten houden. Elk besluit, elke uitvoeringsmaatregel en elke individuele situatie moet zorgvuldig worden geanalyseerd. Ambtenaren hebben recht op duidelijke informatie, een krachtige verdediging en vakbondsondersteuning wanneer hun rechten in het geding zijn.